درباره ما
دوستان
آخرین مطالب
دیگر موارد
 
پوشاک مردان

کلاه: در قدیم مردان کلاه نمدی کوچکی به سر می‌گذاشتند که به آن «تیارس» می‌گفتند. کلاه‌های نمدی عشایر بختیاری، لرستانی، کهگیلویه و ممسنی از آن زمره است که نمونه آن در نقوش طاق بستان و تخت جمشید دیده می‌شود. سادات عمامه و عرق‌چینی با رنگ‌های مشخصه سیاه و سبز که نشانه تبارشان بود به سر می‌گذاشتند. شکل کلاه هر ایلی موجب تشخیص هویت ایلی او بود مثلاً در ایلات بختیاری کلاه عموماً سیاه‌ رنگ و از جنس نمد بود و نوع مرغوب آن از «گِز» (موی بز) بافته می‌شد. در بویراحمد و ممسنی کلاه به رنگ‌های تیره، سفید، کبود و ... بوده است و شکل عمومی آن با کلاه‌های ایلات طیبی و بهمئی تفاوت داشته و از نظر قالب بزرگ‌تر و لبه آن درازتر بود. کلاه بهمئی‌ها کوچک بود و در گوشه سر قرار می‌گرفت و در موقع سواری و دویدن با وزیدن باد از سر می‌افتاد. کلاه دیگر شب‌کلاه نام داشت و از نظر سبکی مورد استفاده شکارچیان و شبگردان بود و از نمد و موی گوسفند بافته می‌شد و هنوز نیز مرسوم است.

ادامه مطلب را ببینید..............

 



:: موضوعات مرتبط: غذا های محلی کهگیلویه و بویر احمد، آداب و رسوم و ایلات کهگیلویه، تاريخ و تمدن و اخبار دهدشت
:: برچسب‌ها: صنایع دستی, کهگیلویه و بویراحمد, رسوم محلی
ازدواج های سنتی در کهگیلویه و بویراحمد ( از ناف برون تا هم بهری)

 

ازدواج ناف برون:
ازدواج ناف برون در میان لرها رسم بر این بوده است که هر گاه دختری و پسری در زمانی نزدیک به هم متولد گردند ، اولیاء این اطفال از همان بدو تولد تصمیم می گیرند ، تا بند ناف نوزاد را به نام پسری که او نیز تازه دیده به جهان گشوده و یا کمی از وی بزرگتر است می بریدند، به این نیت که به هنگام بلوغ این دو کودک با هم ازدواج نمایند ، یعنی عملا سر نوشت آتی این دختر و پسر از همان ابتدا غافل از مسائل اخلاقی و اجتماعی ، تفاهم و غیره به دست والدین آنها رقم می خوردند ، زیرا این دو نوزاد در شرایط و موقعیتی نبودند تا به توانند برای خود تصمیم بگیرند چون این باور در دوره کودکی ، تا نو جوانی و جوانی در آنان پدید آمده بود که این دو به هم تعلق دارند .دیگر جرات ابراز وجود و اظهار نظر عملا از آنان سلب می گردید و این پدر و مادر بودند که در این باره تصمیم نهایی را می گرفتند .بنابراین ناگزیر به تسلیم در برابر اقدامات انجام شده بودند و چیزی که بدان اهمیت داده نمی شد نظرات دختر و پسر بود ، حتی اگر یکی و یا هر دوی آنها از این پیوند ناخشنود بوده باشند ، بنابراین تجربه نشان داده است که این گونه پیوندها کمتر موفق بوده اند.

ازدواج خون بس

 

در ادامه مطلب بخوانید.........





:: موضوعات مرتبط: آداب و رسوم و ایلات کهگیلویه، آموزش لري، تاريخ و تمدن و اخبار دهدشت

پایگاه خبری کبنانیوز نوشت: سیدحسن خمینی به همراه خانواده اش در سفری اعلام نشده به کهگیلویه و بویراحمد علاوه بر ملاقات با آیت الله ملک حسینی و تعدادی از مسوولان از مکان های دیدنی استان دیدن کردند.

به گزارش کبنانیوز از یاسوج، حسن خمینی با آیت الله سید شرف الدین ملک حسینی نماینده ولی فقیه در استان کهگیلویه و بویراحمد دیدار کرد و پیرامون مسائل مختلف استان و کشور نیز مطالبی مطرح شد.

سید حسن خمینی رئیس تولیت آستان امام خمینی(ره) همچنین در امامزاده شاه قاسم(ع) بر سر مرقد مطهر مرحوم آیت الله سید کرامت الله ملک حسینی با قرائت فاتحه به این عالم جلیل القدر ادای احترام کرد.

حجت الاسلام خمینی از مکان های تفریحی و گردشگری استان کهگیلویه و بویراحمد بازدید کرد.



در بازدید رئیس تولیت آستان امام خمینی(ره) از مکان های گردشگری، استاندار کهگیلویه و بویراحمد و برخی از مسئولان این استان او را همراهی می کردند.

حجت الاسلام خمینی خمینی روز جمعه 28 آذر 93 به استان کهگیلویه و بویراحمد سفر کرد و در تنگ گنجه ای یاسوج و روستای کره شهرستان دنا نیز حاضر شد.

آیت الله بجنوردی پدر خانم، فرزندان و خواهرزاده های حجت الاسلام والمسلمین سید حسن خمینی نیز در این سفر همراه او بودند.

به گزارش کبنا، سیدحسن خمینی از منطقه شلالدون شهرستان باشت، سد کوثر گچساران، تنگ گنجه ای یاسوج و چشمه بلقیس چرام بازدید کردند.

استاندار، فرماندار گچساران، مدیر آب و فاضلاب گچساران و برخی از مسئولان استانی و شهرستانی سید حسن خمینی را در گچساران همراهی می کردند، آنها از شهر تاریخی دهدشت و مکان های باستانی این شهر نیز دیدن کردند.

همچنین خمینی با همراهی استاندار کهگیلویه و بویراحمد، مدیرکل گردشگری کهگیلویه و بویراحمد، معاون عمرانی استاندار، فرماندار کهگیلویه، فرماندار چرام و برخی از نیروهای امنیتی و انتظامی به چرام سفر و از چشمه بلقیس این شهر بازدید کردند.



:: موضوعات مرتبط: اماکن متبرکه دهدشت، بلادشاپور، تاريخ و تمدن و اخبار دهدشت
:: برچسب‌ها: بلاد شاپور, دهدشت, سید حسن خمینی

نسیم امید برکالبدتاریخ کهگیلویه دمید/ "بلادشاپور" در آستانه جهانی شدن

 

دهدشت – اثر تاریخی "بلاد شاپور" که در شهرستان کهگیلویه یکی از بزرگترین محوطه های تاریخی کشور و نگین درخشان معماری صفوی در جنوب غرب ایران است، در آستانه ثبت در فهرست جهانی قرار دارد.

به گزارش خبرنگار مهر، بافت تاریخی شهر دهدشت مهمترین و کهن ترین اثر تاریخی شهرستان کهگیلویه است که گنجینه ای از معماری اسلامی دوران صفویه به شمار می رود.

این بافت که بر اساس دست نوشته های تاریخی به دستور اردشیر بابکان و به یاد فرزندش "شاپور"، "بلاد شاپور" نام گرفت، در ضلع جنوبی شهر کنونی دهدشت به وسعت 50 الی 60 هکتار قرار گرفته است.

بلاد شاپور در تاریخ دور و دراز خود حوادث تلخ و شیرین بسیاری را پشت سر گذاشته است، این خطه از سرزمین ایران برای دهدشتی ها سرشار از تاریخ و تجربه است و هر گوشه آن می تواند یادآور داستانهایی باشد که این سیمای کامل و البته ضربه دیده، تداعی می کند.

بلاد شاپور

از این رو، بر خلاف شهرسازیهای یکنواخت و به عبارتی بی هویت که هیچ جلوه شاخصی را نمی توان در آنها دید و با وجود مشکلاتی که کالبد این بافت دارد، رها کردن آن و روی آوردن به نقاط جدید باعث از بین رفتن هویت این شهر شده است.

اما این روزها زمزمه هایی درباره ثبت جهانی این اثر ارزشمند تاریخی در میان مسئولان به گوش می رسد، زمزمه هایی خوشایند که نوید روزهای خوبی برای تاریخ کهگیلویه می دهد و نشانه هایی از دمیدن بارقه های امید بر کالبد زخم خورده تاریخ کهگیلویه را نمایان می سازد.

اولین اثر تاریخی که در کهگیلویه و بویراحمد ثبت جهانی می شود

رئیس میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کهگیلویه در این رابطه به خبرنگار مهر گفت: بافت تاریخی شهر دهدشت متعلق به دوران صفویه است که با شماره 1689 در 27 مرداد سال 1364 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.

 ادامه مطلب را بخوانید..................



:: موضوعات مرتبط: *( گالري عكس دهدشت)*، اماکن متبرکه دهدشت، اخبار دهدشت
:: برچسب‌ها: بلاد شاپور, دهدشت, ثبت جهانی
 

شعر طنز «دهدشتی است» تقدیم به همشهریان و هم‌ولایتی های عزیزم/ فریدون هاشمی

شهردار لار دهدشتی ست
یزد٬ فرماندار دهدشتی ست
پاسبخش پادگان شهر
منشی سردار دهدشتی ست
از کتابی رونمایی شد
صاحب آثار دهدشتی ست
کرده ای دقت که در سیما
مجری اخبار دهدشتی ست؟
ریخت بم معلوم شد اینکه
مانده در آوار دهدشتی ست

ادامه مطلب را بخوانید:>>>>>>>>>>>>



:: برچسب‌ها: دهدشت
 

سرزمین ایلات کهگیلویه و بویراحمد در شمال و مغرب ممسنى قرار دارد، در این سرزمین، سه گروه بزرگ عشایر لُر به‌نام‌هاى جاکی، باوی و آقاجری سکونت داشتند. ایل جاکى خود به دو قسمت: چهار بُنیچه و لیراوی تقسیم مى‌شد. چهار بُنیچه، گروه‌هاى بویراحمدی، چرامی، دشمن زیارى و نوئى را در برداشت که در مشرق منطقه زندگى مى‌کردند. طایفه‌هاى مختلف ایل نوئی به‌تدریج در سایر ایلات لُر حل شدند و امروز از موجودیت ایلى آنها خبرى نیست. 

لیراوى شامل لیراوى کوه و لیراوى دشت بود که در غرب منطقه به‌سر مى‌برند. امروز ایلات بهمئی، و طیبى در قلمرو لیراوى‌ها سکونت دارند. اکنون طوایفى که برجاى مانده‌اند عبارت است از: بویراحمد (عُلیا و سُفلى و گرمسیر)، چرام، بابوئی، دشمن زیارى و طیبى و بهمئی، که بیشتر آنها در منطقه کهگیلویه به‌صورت کوچ‌نشینى و نیمه کوچ‌نشینى به حیات خود ادامه مى‌دهند .(ت فیروزان ترکیب و سازمان ایلات و عشایر ایران، ایلات و عشایر، آگاه، ۱۳۶۲ ص ۳۳ تا ۱۸.) 


ادامه مطلب را بخوانید.............



:: موضوعات مرتبط: آداب و رسوم و ایلات کهگیلویه، تاريخ و تمدن و اخبار دهدشت
:: برچسب‌ها: ایل, بویراحمد, طیبی, دشمن زیاری, بابویی

علی سینا برقک :

قومیت نیز همانطور که آیات به مقتضیات زمان آمده اند و در هر شرایط زمانی به شیوه ای خاص بیان شده اند و حدود را مشخص نموده اند در گذر زمان و از خلقت تا کنون دچار تغیراتی با توجه به شرایط و ویژگیهای زمانی شده اند و از کیومرث شروع شده تا خانواده ها و قبایل غار و جنگل نشین که به قول علمای تاریخ در کوهها زندگی کردند و بعد به دامنه ها آمدند و نیاز به حل مسائل میان خودشان باعث ضرورت انبیا شده است تا راه زندگی را به آنها یاد دهند و در ادامه حل و فصل امور را کسانی به عهده گرفتند.

ادامه مطلب را بخوانید........

 



:: موضوعات مرتبط: تاريخ و تمدن و اخبار دهدشت
:: برچسب‌ها: قوم لر
 

اشکفت تاریخی «مه‌ملاری» در رودخانه سادات با معماری خاص و قدمت تاریخی فراوان هنوز ناشناخته مانده است.

 

شرایط خاص جغرافیایی و توپوگرافی مناطق مختلف استان کهگیلویه و بویراحمد باعث شده این دیار در دوران‌های مختلف تاریخی به عنوان محلی امن برای سکونت و در امان ماندن از حملات جنگجویان و راهزنان باشد. پناه بردن به قلب جنگل‌ها و کوه‌های سخت‌گذر یکی از راه‌هایی بود که بشر در گذشته برای در امان ماندن از جنگ‌های مختلف برای خود برگزیده بود.

 

«مه‌ملاری» تنگه‌ای است زیبا که با آثار و ابنیه به جا مانده در آن می‌توان به قدمت و نیز هوشیاری ساکنان آن پی‌برد.
چین‌خوردگی مه‌ملاری که در اصلاح محلی به آنها «اشکفت» گفته می‌شود در پنج کیلومتری غرب روستای رودخانه سادات واقع شده است. اشکفت‌های مه‌ملاری از گذشته‌های دور تا دهه‌‌های گذشته به عنوان محلی امن برای ساکنان آن به حساب می‌‌آمد.

اشکفت تاریخی مه‌ملاری با طولی بیش از ۵۰۰ متر با کشیدگی شمالی جنوبی و در قلب جنگل‌های بلوط منطقه سادات واقع شده است و دسترسی به این تنگه زیبا و تاریخی تنها از چند مسیر محدود میسر است و شاید همین موضوع باعث شده بشر این منطقه را برای سکونت برگزیند.

 

مصالح بکار رفته در ابنیه مه‌ملاری غالبا از ساروج است که به تناسب زمان و با تغییر کاربری که توسط ساکنان آن در دوره‌های مختلف صورت گرفته از گچ و خشت نیز استفاده شده است.

 

وجود آثار به جامانده حصار باغ‌ها و نیز درختان کهنسال انجیر و انگور در وسط و حاشیه این تنگه نیز دلیلی محکم بر وجود سکونت در این اشکفت است.

 

بنا به گفته افراد کهنسال و نیز آثار به جای مانده در تنگه مه‌ملاری سال‌های دور دارای رودخانه‌ای خروشان بوده که با خشک شدن این رودخانه به مرور این منطقه از سکنه خالی شده است.

 

این در حالی است که مه‌ملاری از گذشته‌های دور تاکنون در میان اهالی منطقه سادات به عنوان محلی طلسم شده و دارای قداست خاص معرفی می‌شد، قداستی که در سال‌های اخیر و با رواج دستگاه‌های گنج‌یاب عملا شکسته شد و مه‌ملاری به جولانگاه گنج‌یابان تبدیل شده است.

 

این اشکفت تاریخی علاوه بر دارا بودن زیبایی‌های طبیعی همواره به عنوان یکی از سوژه‌های اصلی قصه‌ها و افسانه‌های قدیمی در این منطقه به شمار می‌رفت از خروس مه‌ملاری که با طی کردن چندین کیلومتر به جنگ خروس‌های روستاهای دور و نزدیک می‌رفت تا وجود اجنه و شیاطین و حتی مارهایی که توان بلعیدن آدم را دارند، همه از قصه‌های است که با محور مه‌ملاری سینه به سینه به نسل‌های امروزی رسیده است.

 

وجود بیبش از ۱۰ اتاقک با کاربری‌های متفاوت از محل سکونت انسان گرفته تا آغل دام و انبار و قبرستان در مه‌ملاری، به این اشکفت، زیبایی خاص و منحصربه فردی بخشیده است زیبایی و قدمتی که از دید متولیان میراث فرهنگی پنهان مانده و این سودجویان هستند که هر روز با کاوش‌های غیرمجاز خود بخشی از میراث و بقایای تاریخی مه‌ملاری را از دل خاک بیرون می‌کشند و به تاراج می‌برند.

 

محمد فاطمی از ساکنان رودخانه سادات با اشاره به وجود حرف و حدیث‌هایی که از گذشته تاکنون در مورد باستانی بودن این منطقه و نیز وجود گنج‌های بزرگ در مه‌ملاری وجود داشت،‌می‌افزاید: در سال‌های اخیر افراد زیادی شبانه اقدام به تخریب قبرستان‌ و ابنیه مه‌ملاری می‌کنند و گویا گنج‌های بزرگی نیز در این تنگه پیدا شده است.

 


علی آتش‌فراز نیز با بیان اینکه کاوش‌های باستان‌شناسی در منطقه سادات و طسوج چرام هنوز به صورت کامل صورت نگرفته است افزود: امیدواریم که با کارهای کارشناسی که در این زمینه صورت خواهد گرفت بتوانیم قدمت ابنیه و آثار تاریخی این مناطق را ثبت و ضبط کنیم.

ادامه مطلب را ببینید.............

 



:: موضوعات مرتبط: *( گالري عكس دهدشت)*، بلادشاپور، (باغچه سادات)
:: برچسب‌ها: مه ملاری
 
وجود زمین‌های حاصلخیز در اطراف شهر دهدشت به خصوص منطقه " کلاچو" باعث شده سالانه بخش زیادی از زمین‌های کشاورزی این شهر به زیر کشت انواع محصولات به خصوص هندوانه برود.
کشت هندوانه شیرین و مرغوب در دهدشت گرچه به ظاهر خوشایند میآید ولی در سال های اخیر به دلیل ازدیاد کشت و عدم برنامه ریزی و بازاریابی مناسب بخش زیادی از کشاورزان متضرر می شوند.
نکته جالب در کشت هندوانه این است که هر ساله با آغاز زمان کشت هندوانه در مناطق گرمسیری بخش زیادی از افراد به یکباره خود را کشاورزی قابل میدانند و برای ورود به عرصه هندوانه کاری آستین بالا میزنند
از مدیران بانکی گرفته تا روسای ادارات و پزشک و پرستار تا وکیل و وصی و دانشجو همه و همه فیلشان هوای هندوانه میکند.
البته برای اقشار مرفه ورود به عرصه هندوانه کاری نوعی تفنن است که اگر برایشان بگیرد و محصولشان به فروش برسد که بهتر اگر هم نرسد جهنم ضرر.....ولی در این بین کشاورز زادگان و کسانی که از این طریق ارتزاق میکنند باید کاسه چه کنم دستشان بگیرند و چوب حراج بر دسترنج شیرین و آبداراشان بزنند....
در این میان البته  فرهنگ غلط چشم و هم چشمی و طمع خواری مردمان این دیار نقش مهمی در بروز این مشکلات دارد و چه خوب میشد اگر هرکس پیشه خود را در پیش می گرفت...
 

 


"آبشار کمردوغ"

این آبشار زیبا و رویایی در فاصله 85 کیلومتری شهر دهدشت، مرکز شهرستان کهگیلویه واقع شده که به واسطه آب آسفید رنگش به «کمر دوغ» معروف است.این آبشار در طول زمان بر صخره های تنگهء پایین دست خود، حوضچه ها و قندیلهای نمکی زیبایی به وجود آورده است.

این آبشار تنها اثر طبیعی ثبت شده در میراث فرهنگی و گردشگری است و هفتمین آبشار بلند کشور نیز به حساب میآید

 


 

به گزارش فارس، طبیعت زیبا و بکر استان چهار فصل کهگیلویه و بویراحمد دارای زیبایی‌های کم‌نظیری است که در فصل بهار این زیبایی‌ها دوچندان می‌شود..

یکی از مناطق سردسیری و زیبای شهرستان بویراحمد، منطقه دشت‌راق در مرز بین دو شهرستان چرام و بویراحمد است که از شمال به میان‌تنگان و کوه دمه، از جنوب به نرماب و کوه سیوک، از غرب به دلی‌مو و کوه ساورز و از غرب به منطقه چنار محدود می‌شود.

 

این منطقه سرسبز و رویایی با مساحتی بالغ بر ۱۰۰ هزار هکتار و با پوشش گیاهی متنوع همچون جاشیر، چویل، لاله واژگون، تره کوهی، کارده، پونه کوهی، چوک، بیلهر، قارچ، ارزن،گینه، بیشک، شهن و گونه‌های دیگر در ۸۰ کیلومتری دهدشت و ۶۰ کیلومتری یاسوج قرار دارد.

 

منطقه سردسیری دشت‌راق از دیرباز تاکنون در حوزه سرحدات طایفه سادات امام‌زاده علی و میرسالار بوده که هر یک به نوعی از مواهب بی‌شمار این منطقه بهره می‌برند.

 ادامه مطلب  و تصاویر را ببینید..............


 

به گزارش خبرگزاری فارس،استان چهار فصل کهگیلویه و بویراحمد به جهت برخورداری از آب و هوایی متنوع  و وجود رودخانه‌های کوچک و بزرگ به بهشتی در جنوب ایران تبدیل شده است.

یکی از این مناطق زیبا و البته بکر تنگ زیبای مو است که در منطقه سردسیری سادات امام‌زاده علی قرار دارد، این تنگ از شمال  تنگ بجک و روستای دره آخوند، از جنوب به دیلگون، از شرق به دشت‌راق و از غرب به کوه ساورز و «دلی مو» منتهی می‌شود.

این تنگ به جهت قرار گرفته دهنه آن به منطقه ییلاقی «دلی مو»  به تنگ می معروف است و شرایط خاص این تنگ باعث شده کمتر کسی در مسیر این تنگ تردد کند و همین امر باعث بکر و دست نخورده ماندن طبیعت زیبای این منطقه شده است.

ادامه مطلب و تصاویر را ببینید...............



خبرگزاری تسنیم: اگر به صورت دقیق تاریخ ایران را از دوران " انشانی" و " ایلامی" و ارتباطش را با سلسله های حاکم بر بین النهرین مطالعه کنیم متوجه این حقیقت می شویم که نقش کوه گیلویه همان نقش میان خاور و باختر است.

به گزارش خبرگزاری تسنیم از دهدشت، کوه گیلویه دو ایالات " انشان " و شوشان" و همچنین اصفهان را به هم پیوند می داد هرچند موقعیت کوهستانی و دره های عمیق آن جایگاه مناسبی برای پیدایش و رشد تمدن های نخستین و محلی ایمن برای تمدن های آسیب دیده و ناتوان شده روزگار کهن بوده است.

شهرستان کوه گیلویه گذرگاهی بود که کاروان های بازرگانی و نیروهای نظامی، ناگزیر باید از آن عبور می کردند.

با پایان یافتن دوران حاکمیت سلسله ی انشانی و با سقوط این پادشاهی، بین النهرینی ها بر این منطقه استیلا یافتند.

اختلاف میان قبایل ایلامی موجب بوجود آمدن چرخه های سیاسی شد و پس از سلسله اخیر خاندان درگری در موقعیت این شهرستان به قدرت رسید که با حمله به حاکمان بین النهرین مناطق جلگه ای خوزستان (شوشان) را تصرف و شوش را پایتخت قرار دادند.

تاسیس سلسله هخامنشی پس از سقوط ایلام سرآمد وجود این اتحادیه بود و در این دوره شهرستان کوه گیلویه با نام پارسوماش به عنوان جایگاه هخامنشیان نقش ویژه ای داشت.

چند پل قدیمی را می توان نام برد که در نقشه راه ها در دوره هخامنشی آمده اند به طوری که سردار نامی و اسطوره تاریخ ایران" آریو برزن " برگ زرینی بی بدیل در تاریخ به یادگار مانده است.

پس از هخامنشیان این شهرستان به دو قسمت تشکیل می شود به طوری که شمال رود مارون جزء " آلیمائید" و جنوب شرقی آن جزء " انشان"(فارس) بوده است.

اردشیر بابکان به واسطه ی قرابت سببی و مذهبی با مغان مردم جنوب شرقی مارون توانست با حمایت آنان آلیمائید را تصرف کند و پس از کشتن پادشاه اهوازی و تصرف دژهای مستحکم موضع غربی شهرستان " کوه گیلویه" ، خود را شاهنشاه بخواند.

به دستور اردشیر بابکان و به یاد فرزندش " شاپور" این خاک " سرزمین شاپور" ( بلاد شاپور) نام گرفت.

وی دستور داد تا در این منطقه آبادی ها و آتشکده ها ساختند که تعداد زیادی از آنها هنوز ابهت خود را به رخ هر بیننده ای می کشد اگر چه قسمت های از آن در دو شهرستان گچساران و بهمئی قرار گرفته اند.

دوران پس از ساسانی از حوادث میان اعراب، ایرانیان، خلفا، خوارج، زنگیان، صفاریان و آل بویه پر است.

تن خسته شهرستان کوه گیلویه شاهد اختلافات میان سلجوقیان و فرقه اسماعیلیه به رهبری " ابوحمزه ی کفشگر ارجانی" در دژهای مستحکم این شهرستان است.

پس از آن "اتابکان فارس" و " لر" در این شهرستان به قدرت رسیدند که امروزه شاهد آرامگاه های از بزرگان آن دوره در این شهرستان هستیم.

پس از تیموریان و ترکمانان دوره حاکمیت صفویان آغاز می شود، در این دوره به این دلیل که شهرستان کوه گیلویه در مسیر میان پایتخت و بنادر قرار داشت از رونق خاصی برخوردار شد.شهر دهدشت و جاده های ارتباطی آن به بهترین نحو ممکن بازسازی شد و معبر هزاران تاجر اصفهانی، هندوستانی و کشمیری گشت.

بافت قدیمی دهدشت با حداقل 2 کاروانسرا و یک مسجد جامع، 4 حمام، 2 حوزه علمیه و ارگ، 7 بارگاه متبرکه و بازار زیبای آن نشان از وجود حاکمان مدبر و توانا و عالمان فرهیخته است که "محمد زمان خان"، "سید محمد" و " سید ابراهیم(امام زاده ابراهیم)" از جمله این مفاخر هستند.

این شهرستان دارای قلعه های زیاد و بیش از 52 مرکز مسکونی از جمله فشیون، کمبوس، موگرم، الغچین، خنگ خسرو، دستکرت، شهر زرگران، خیر کده، فیلگاه، سنقر آباد، کوشک، منگشت، پر اشکفت و دلی یاسیر که قدمتی 3 هزار ساله دارند، است.

پس از صفویه شهرستان کوه گیلویه گرفتار آشوب های داخلی شد و در هر منطقه شخصی با گرفتن حکم خانی از حکومت، در محل سکونت خود اقدام به ساختن قلعه ای کردند.

این قلعه ها بعضا بر روی بناهای تاریخی قرار گرفته اند به طوری که برخی از آنها تا دوران پهلوی مورد استفاده قرار می گرفتند که قلعه های چرام، کلایه، ضرغام آباد، سرپری، چنگلوا، سوق، لنده، گرگیو، تلوندی، رودخانه سادات، گل ، دختر، عمارت، کلات، دیشموک، جلو و رئیسی از جمله انها است.




:: موضوعات مرتبط: *( گالري عكس دهدشت)*، بلادشاپور، تاريخ و تمدن و اخبار دهدشت
 

شهرستان کهگیلویه با مرکزیت شهر دهدشت، مهد فرهنگ و تمدن این خطه است که وجود آثار فرهنگی و باستانی متعدد بیانگر این ادعاست.

علاوه بر این، شهرستان کهگیلویه به واسطه موقعیت کوهستانی، دره های عمیق، کوههای بلند و رود خروشان مارون، جایگاه مناسبی برای پیدایش و رشد تمدن های نخستین و محلی ایمن برای تمدن های آسیب دیده و ناتوان شده روزگار کهن بوده است.

بافت تاریخی شهر دهدشت

بافت تاریخی شهر دهدشت مهمترین و کهن ترین اثر تاریخی در این شهرستان است که گنجینه ای از معماری اسلامی دوران صفویه به شمار می رود.

این بافت که بر اساس دست نوشته های تاریخی به دستور اردشیر بابکان و به یاد فرزندش "شاپور"، "بلاد شاپور" نام گرفت، در ضلع جنوبی شهر کنونی دهدشت به وسعت 50 الی 60 هکتار قرار گرفته است.

شهر تاریخی بلاد شاپور به دلیل وجود بارگاه هفت امامزاده در آن، به شهر "هفت گنبد" نیز مشهور است.

بلاد شاپور شهری مذهبی و تاریخی است که در آمیختگی هنر و مذهب باعث خلق شاهکارهای شگفت انگیزی در آن شده است. وجود هفت امامزاده، دو مدرسه، یک کاروانسرا، چهار مسجد، بازاری بزرگ و منازل مسکونی گواه بر این مطلب است.

این شهر که روزگاری پر رونق را پشت سر گذاشته دارای برج و بارو وارگ بوده که هم اکنون بخشهایی از آن باقی مانده است. نگاهی به جغرافیای محل نشان می دهد که این شهر به واسطه قرار گرفتن بر سر راه پایتخت صفویان به بنادر جنوبی و نیزنزدیکی به شهر ارجان یا بهبهان کنونی نقش موثری در تجارت آن زمان ایفا می کرده است.

ادامه مطلب را بخوانید........

 



:: موضوعات مرتبط: *( گالري عكس دهدشت)*، اماکن متبرکه دهدشت، بلادشاپور، تاريخ و تمدن و اخبار دهدشت

                                  چند نما از مناظر زیبای روستای رودخانه سادات

                                                                                      عکاس: قاسم خشت زر




:: موضوعات مرتبط: *( گالري عكس دهدشت)*، بلادشاپور، (باغچه سادات)
:: برچسب‌ها: طبیعت, روستا, خشت زر
 
موضوعات
برچسب ها
آرشیو مطالب
خبرخوان